Пiсаць мемуары мне, напэуна, зарана. Але рана ёсць на сэрцы, незагоеная рана. Жыццё знэрвавала, за сябе самога сорамна. Крумкачоу часта бачу, чую боль у iхнiм гомане. Хапаю ротам паветра, рвуся з натоупу на свабоду, Грукаю у дзверы, адтуль пытаюцца - хто там? (с)
27 июн 2013 в 18:44